خیال خام پلنگ من" از زنده یادحسین منزوی

نوشته شده توسط:معین مهرعلیان | ۰ دیدگاه


خیال خام پلنگ من به سوی ماه جهیدن بود
و ماه را ز بلندایش، به روی خاک کشیدن بود

پلنگ من ـ دل مغرورم ـ پرید و پنجه به خالی زد
که عشق ـ ماه بلند من ـ ورای دست رسیدن بود



گل شکفته! خداحافظ، اگر چه لحظه‌ی دیدارت
شروع وسوسه‌یی در من به نام دیدن و چیدن بود

من و تو آن دو خطیم، آری - موازیانِ به ناچاری -
که هر دو باورمان ز آغاز، به یکدگر نرسیدن بود

اگر چه هیچ گل مرده، دوباره زنده نشد، اما
بهار در گل شیپوری، مدام گرم دمیدن بود



شراب خواستم و عمرم، شرنگ ریخت به کام من
فریبکار دغل‌پیشه، بهانه‌اش نشنیدن بود!



چه سرنوشت غم‌انگیزی که کرم کوچک ابریشم
تمام عمر قفس می‌بافت، ولی به فکر پریدن بود

زنده یاد حسین منزوی

    هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...